|
Koncert Inauguracyjny
Fryderyk Chopin – Introdukcja i Polonez op.3 na fortepian i wiolonczelę
Fryderyk Chopin – Trio g-moll op. 8
Allegro con fuoco, Scherzo. Con moto, ma non troppo, Adagio. Sostenuto, Finale. Allegretto
Johannes Brahms – Trio H-dur op. 8
Allegro con brio, Scherzo. Allegro molto, Adagio, Allegro
W y k o n a w c y
Konstanty Andrzej Kulka – skrzypce
Tomasz Strahl – wiolonczela
Krzysztof Jabłoński – fortepian
|
Introdukcja i Polonez op.3 na fortepian i wiolonczelę
Fryderyka Chopina skomponowane zostały z myślą o księciu Radziwille jako wykonawcy partii wiolonczelowej
i księżniczce Wandzie jako wykonawczyni partii fortepianowej. W Antoninie, w czasie prapremierowego wykonania
utworu przy fortepianie zasiadł sam Chopin. Ciekawym wydaje się fakt, iż w adresowanym do Tytusa Woyciechowskiego
liście możemy odnaleźć dość lekceważącą opinię Chopina na temat tego utworu: „Napisałem u niego
(Radziwiłła) Alla Polacca z wiolonczelą. Nie ma nic prócz błyskotek do salonu, dla dam. Chciałem widzisz,
żeby się księżniczka Wanda nauczyła”.
Trio H-dur op.8 Johannesa Brahmsa jest pierwszym
spoąśród utworów kameralnych, na którego wydanie zgodził się kompozytor i które ujrzało światło dzienne
dzięki opublikowaniu. Prawykonanie, ukończonego w styczniu 1854 roku dzieła, odbyło się w Nowym Jorku.
Jednakże dla nas najistotniejszym wydaje się być fakt, iż pierwsze europejskie wykonanie miało miejsce
we Wrocławiu. |
|
|
Koncert
Kameralny
impreza towarzysząca
Wolfgang Amadeus Mozart – Sonata B-dur KV 358 na cztery ręce
Allegro, Adagio, Molto presto
Maurice Ravel – Kwartet smyczkowy
Allegro moderato, Tres doux, Ascez vif, Tres rythme, Tres lent, Vif et agite
Piotr Czajkowski – Pięć pieśni na mezzosopran i fortepian
Nie tylko ten, kto znał,
Nie wierz mój przyjacielu, Zapomnieć tak szybko,
Dlaczego?, To było wczesną wiosną
W y k o n a w c y
Duet fortepianowy:
Renata Kosowska, Mariusz Kustra
klasa dr hab. Anny Gągoli
Kwartet smyczkowy:
Dorota Pindur – skrzypce
Dorota Dybowska – skrzypce
Anna Stagenalska – altówka
Jolanta Serwa – wiolonczela
klasa prof. Krzysztofa Bruczkowskiego
Magdalena Kulig – mezzosopran
Katarzyna Neugebauer – fortepian
klasa prof. Grażyny Wota
Duet:
Dorota Bdzeń – gitara
Natalia Konik – skrzypce
klasa st. wykł. Marka Zielińskiego
|
W. A. Mozart – Sonata B – dur KV 358 na cztery
ręce.
„Najukochańsza memu sercu siostrzyczko” – tak zazwyczaj zaczynał W. A. Mozart większość
listów do swojej o 5 lat starszej siostry, zdolnej klawikordzistki, Marii Anny
„Nannerl”. Widział on w niej idealnego partnera do omawiania technicznej strony swych kompozycji
i słał szereg swych dzieł przeznaczonych na dwie bądź też cztery ręce, licząc na jej opinię.
Kwartet smyczkowy F–dur Maurice'a Ravela
powstał w latach 1902-03, dedykowany został
Gabrielowi Fauré. Jest to dzieło o subtelnym klimacie brzmieniowym, pełnym finezji, wdzięku,
poezji i beztroski. Zauważyć należy, jak duży wpływ miała osoba Ravela na polskich twórców,
niech świadczą o tym słowa wielkiego Mistrza Lutosławskiego, który wspominał kiedyś:
„te koncerty, na których występował sam Ravel wniosły w moje życie więcej, nauczyły mnie
komponować lepiej, niż to mogła uczynić nauka w najlepszej nawet muzycznej
uczelni".
Piotr Czajkowski – Pięć pieśni na mezzosopran
i fortepian.
Tekst Heinricha Heinego przetłumaczony przez Lva Meia, znalazł się w pieśni dedykowanej
Ivanowi Klimenko – Dlaczego? (1869). Tekst do pieśni Nie tylko ten, kto znał
(1869), przetłumaczony został również przez Lva Meia, tym razem jednak za tekstem
J.W. von Goethe. Czajkowski zadedykował kompozycję Alinie Khvostowej.
Nie wierz mój przyjacielu to pieśń pochodząca z tego samego zbioru. Skomponowana również w 1869 roku,
do słów Alekseja Tołstoja, a dedykowana Aleksandrze Menshikovej. Pieśń
Zapomnieć tak szybko skomponowana w 1870 roku napisana
została do tekstu Alekseia Apukhtina. Kompozycja dedykowana jest Aleksandrze Panaevej.
Pieśń To było wczesną wiosną to dzieło późniejsze, bo pochodzące z roku 1878, napisane do
tekstu Appolona Maïkoffa. |
|
|
Koncert Kameralny
w ramach światowych obchodów Roku Mozartowskiego
Wolfgang Amadeus Mozart
I Divertimento D-dur KV 136
Allegro, Andante, Presto
II Divertimento B-dur KV 137
Andante, Allegro di molto, Allegro assai
III Divertimento F-dur KV 138
Allegro, Andante, Presto
Koncert skrzypcowy D-dur KV 218
Allegro, Andante cantabile, Rondo
W y k o n a w c y
Soliści
Piotr Pławner – skrzypce
„Karol Lipiński Ensemble”
|
Wolfgang Amadeus Mozart
Można powiedzieć, że Salzburg i Mozart to synonimy. To właśnie Salzburg był pierwszym źródłem inspiracji
cudownego dziecka. Tutaj z utalentowanego chłopca mógł się przeobrazić w wybitnego kompozytora. I choć
dźwięki mozartowskiej muzyki obiegły i zachwyciły cały świat, żadne inne miejsce na ziemi nie ma tyle wspólnego
z genialnym kompozytorem, co jego rodzinne miasto
Salzburg. To właśnie tam kompozytor spędził więcej niż dwie trzecie swojego życia. Podczas salzburskiego okresu
Mozart stworzył znaczną część swojego bogatego dorobku muzycznego. Lata te zaowocowały powstaniem
praktycznie wszystkich divertiment. Natomiast pełen wdzięku Koncert D–dur jest dziełem 19-letniego
Mozarta. Należy on do cyklu pięciu koncertów powstałych w 1775 roku.
|
|
|
Wielkie Recitale
Wolfgang Amadeus Mozart - Sonata B-dur KV 333
Allegro, Andante cantabile, Allegretto grazioso
Sergiusz Prokofiew - Sonata nr 4
Fryderyk Chopin - Nokturn H-dur op.61
Fryderyk Chopin - Sonata h-moll op.58
Allegro maestoso, Scherzo. Molto vivace, Largo, Finale. Presto non tanto. Agitato
W y k o n a w c a
Solistka
Dina Joffe – fortepian (Niemcy)
2. nagroda na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina, Warszawa 1975
|
Sonata B-dur KV 333 W. A. Mozarta pochodzi z roku 1778.
Rok ten obfitował w liczne podróże, jeszcze we wrześniu 1777 roku Mozart wyjechał z matką w drugą podróż do Paryża
przez Monachium i Mannheim.
Sergiusz Prokofiew zmarł 5 marca 1953 r., zaledwie na kilkadziesiąt
minut przed Stalinem. Choć za trumną Stalina maszerowały miliony ludzi, a nad grobem Sergiusza Prokofiewa zebrało się
może 40 osób, warto wspomnieć słowa Grzegorza Fitelberga, ukazujące wielkość tego rosyjskiego kompozytora i wagę jego
osoby w kulturze muzycznej świata. Dowiedziawszy się o śmierci Sergiusza powiedział:
„wczoraj w Moskwie zmarł wielki radziecki... kompozytor – Sergiusz
Prokofiew. Proszę o uczczenie go minutą ciszy” – usłyszeli zdumieni muzycy.
Dopiero po długiej chwili Fitelberg odwrócił się w stronę pierwszego skrzypka i cichym głosem dodał: –
„Podobno Stalin też umarł...”.
We wszystkich kompozycjach
Fryderyka Chopina widoczna jest różnorodność nastrojów i stanów emocjonalnych. Ten silnie indywidualny,
osobisty styl Chopina odczuwamy za każdym razem
słuchając jego utworów. Rozpoznajemy je od razu po paru dźwiękach i akordach, jak żadne inne.
|
|